دايره

يادم است كه چهار سال قبل خالق نوري اول دفتر رياضي اش نوشته بود:
رياضي شيرين است. آنقدر شيرين كه مي توان آن را به جاي قند با چاي خورد.

به عنوان معلم رياضي همين برايم بس است.

علي آقا مربي

از خرده فرمايشات علي نعمت كه نوشته شده در ساعت 10:37 صبح، 10/11/88
| لينک ثابت | نظرات (3) | دنبالک (0)

اين نمراتي كه ما به اين بچه ها مي دهيم خيلي بيشتر از آن چيزي كه ما فكر مي كنيم برايشان مهم است.
اين نمرات كارنامه خيلي بيشتر از آن چيزي كه ما فكرش را بكنيم خانواده ها را به هم مي ريزد.

مشكل آن جاست كه ما اين ها را نمي بينيم. متاسفانه خطايمان زياد است. براي حفظ كلاس كارمان هم كه شده سعي مي كنيم خطايمان را توجيه كنيم.
من به شخصه برايم مهم نيست كه در كلاس درس بچه ها مرا دوست داشته باشند. مي خواهم كه رياضي را دوست داشته باشند. بدانند كه رياضي چقدر ساده، منطقي و شيرين است. اگر بچه درسش را دوست داشته باشد، معلمش را هم دوست دارد و به مدرسه اش هم عشق مي ورزد.
متاسفانه خطايمان زياد است.

علي آقا مربي

از خرده فرمايشات علي نعمت كه نوشته شده در ساعت 6:36 بعدازظهر، 7/11/88
| لينک ثابت | نظرات (3) | دنبالک (0)

در نظرات پست قبلي يكي از دوستان به طعنه نوشته بود كه اگر راه حلي دارم ارائه كنم. اتفاقا راه حل هم دارم. در مدرسه مان كه بحثش را راه انداخته ام. سعي مي كنم به طريقي نظر ساير دوستان همكار را هم جويا شوم.

برگزاري امتحانات نوبت اول صرفا به جهت ارزشيابي دانش  آموزان و تا حدي عملكرد دبيران در طول اين مدت مي باشد. اگر ما بتوانيم سيستم ارزشيابي مستمر محكم و كاملي را در آموزش دبيرستانمان پياده كنيم ديگر نيازي نيست كه چنين فشار كاري و استرسي را به تمام مدرسه، دانش آموزان و اوليائشان وارد كنيم. البته حذف امتحانات اثرات منفي قابل توجهي هم دارد كه با دوستانمان سعي داريم تمام آن ها را بررسي كنيم تا ان شاءالله با كمترين اثر منفي از سال آينده اين آزمون ها را از دبيرستان حذف كنيم.
چندين مورد از مدارس خوب تهران (مخصوصا در مقطع راهنمايي) را مي شناسم كه اين آزمون ها را حذف كرده اند و هيچ لطمه اي به سيستم آموزششان هم نخورده است.

علي آقا مربي

از خرده فرمايشات علي نعمت كه نوشته شده در ساعت 0:03 بعدازظهر، 3/11/88
| لينک ثابت | نظرات (3) | دنبالک (0)

آخه من نمي دونم اين امتحانات ترم اول ديگه چه مرضيه؟
از يك طرف مي گويند طبق قانون آموزش و پرورش برگزاري اين نوبت از امتحانات اجباري نيست، آن وقت همه شان اينقدر اين امتحانات را جدي مي گيرند!
باور كنيد يك ماه تمام كل مدرسه و دانش و آموزان و اوليا در استرس كامل هستند تا ايام اين امتحانات بگذرد. شما حساب كنيد كه از قبل امتحانات كه پروژه سوال گرفتن از دبير و تايپ و غلط گيري و تكثير و برگزاري و برقراري نظم و آرامش و گرفتن نمره و دادن كارنامه و جلسه اوليا و ... اووووه. تازه همه اين ها بخشي از فشاري است كه به مدرسه وارد مي شود. حالا شما استرس بچه ها و خانواده ها را هم در اين بازه در نظر بگيريد.

خدا وكيلي كدام عقل سالمي مي گويد چنين امتحان مستحبي بايد اينقدر ما را به زحمت بياندازد؟
آيا راهكار بهتري نمي توان پيدا كرد كه سنجش درست و كامل از بچه ها صورت بگيرد و اينقدر هم درسر و زحمت بي خود نداشته باشد؟

علي آقا مربي

از خرده فرمايشات علي نعمت كه نوشته شده در ساعت 11:15 صبح، 29/10/88
| لينک ثابت | نظرات (6) | دنبالک (0)